Zichtbaar

1 maart 2010
Ondanks de regen zijn de sneeuwklokjes gaan bloeien en komen er heel veel sprietjes uit de grond. Dat zijn crocusjes. Er is veel gebeurd afgelopen week, maar nog steeds speelt het meeste zich af zonder gezien te worden, onder de grond en in de knop.
De vogels zijn druk in de weer, ik zie veel merels. M’n vriendje bij de beheerderswoning twittert: “Gaat de herplant van de bomen nog lukken voor half maart?”

De slootjes op de Ridderhof staan vol water en ook de grasveldjes staan blank. Dat is altijd na een natte periode, op alle veldjes. Ergens in de diepte is een grondlaag die het water niet doorlaat. Het is maar goed dat er op de veldjes geen huisjes staan. Met laarzen aan loop je te soppen over het gras.

Het weer nodigt vandaag niet uit tot recreëren, maar toch is het fijn om op de Ridderhof te zijn. Je voelt de verandering om je heen. De natuur maakt zich op voor een nieuwe lente. Wij mensen doen dat ook.

Best spannend wat er gebeurt. Nu wordt zichtbaar wat eerder gezaaid is. Niet alles is in goede aarde gevallen, niet alles zal opkomen. Je moet ook goed kijken, anders vertrap je de bloemetjes in het gras.

Het nieuwe leven is overal, maar het is nog kwetsbaar. Het vraagt ons respect. Eén ding is zeker, het wordt lente en alles gaat bloeien.