Verstarring verdwijnt

29 maart 2010
Hebt u ook die ijspegel gezien? Hij hing aan de dakrand van de kippenschuur bij de parkeerplaats. Een fenomeen vond ik het. Er waren veel ijspegels, maar deze sloeg alle records, zoiets had ik nog nooit gezien: een larixappeltje in een ijspegel.
Ik keek van onderaf, van bovenaf, hoe was hij daar toch ingekomen? Zou hij daar langzaamaan ingegleden zijn, terwijl het vroor? Het bleef een raadsel. Tot vorige week.

Het ijs, de mooie winterplaatjes en de pegel waren al weer vergeten. Hoogste tijd om de tuin te snoeien. De zon scheen, een heerlijke dag. Mijn tuin grenst aan de parkeerplaats en al snoeiend viel mijn oog opeens op een klein larixappeltje. Het hing aan de dakpan, aan een takje. Dus dat was het geheim! Waren alle fenomenen maar zo eenvoudig.

Over een week is het Pasen, de warmte keert terug in de natuur. Sneeuw en ijs hebben hun charme, maar ik hou ook van de tijd waarin de hardheid weer plaats maakt voor het zachte groen. Het is tijd voor de voorjaarsschoonmaak, het oude en onbruikbare mag weg. De eens zo sterke structuren lossen op in de zon. Het is een wonder dat zonnestraaltjes en een beetje liefde voldoende zijn om machtige bouwwerken te laten smelten. Alsof de natuur het zo bedoeld heeft. Ik weet het zeker: het leven is zo eenvoudig.