Nog even m'n stoepje vegen

7 maart 2010
Zondagmiddag. Er heerst bedrijvigheid op de Ridderhof. De vogels zijn al geruime tijd bezig, maar nu beginnen ook de ridders actief te worden. Onder een diepblauwe hemel keren mensen terug, soms na maanden van afwezigheid. Planten worden geïnspecteerd en stoepjes geveegd. Zo, de stoelen kunnen naar buiten.

De waterleiding heeft het tijdens de vorst zwaar te verduren gehad en vraagt hier en daar om reparatie. Na gedane arbeid is het goed uitrusten in het zonnetje.

De sneeuwklokjes bloeien nu uitbundig, maar verder is het nog vrij winters in de tuin. En of dat nog niet genoeg is gaat het ‘s maandags opnieuw flink sneeuwen. Maar het begin van de lente zet nu door, het terras is er klaar voor en de sneeuw is weer snel verdwenen.

Het is een zondag vol ontmoetingen, iedereen is blij weer terug te zijn. Het wordt een bijzonder jaar voor de Ridderhof, dit jaar zal duidelijker worden hoe de toekomst eruit gaat zien. En hoewel er nog van alles kan gebeuren, stralen de mensen die ik ontmoet vertrouwen uit. Ze zijn zo verbonden met deze plek dat ze zich gewoon niet kunnen voorstellen hier weg te gaan. Ze zijn verbonden met dit stukje aarde en met elkaar.

Mooi, dit vertrouwen. Het hoort bij de natuur. Bomen zijn gewoon. Ooit een boom gezien die eraan twijfelde of hij er volgend seizoen nog zou staan? Nou dan!