Sneeuwridders

10 februari 2010
Groene blaadjes, ze zijn er al!

Dan valt er opnieuw een dik pak sneeuw en lijkt het voorjaar weer ver weg. Het ligt veilig verstopt onder een witte laag, maar je weet dat een beetje zon voldoende is om de winter te laten smelten. De natuur is in verwachting van de lente, de Ridderhof wacht op een nieuw seizoen. In beide gevallen is nog veel onzichtbaar. De witte wereld ademt rust en stilte, maar in het verborgene gebeurt er van alles. Ieders geduld wordt op de proef gesteld.

 Op het veldje bij de duiventil passeer ik twee stoere  sneeuwridders. Van dichtbij zien ze er strijdbaar uit. Ze zijn er dag en nacht en waken over hun Hof. Niets kan hun aandacht afleiden.  Ze voelen als trouwe bondgenoten.

Van een afstandje lijken het twee oudere mensen op weg naar het bankje. Ze hebben hun rondje door het park gelopen en gezien hoe mooi alles is. Ze willen die schoonheid bewaren en bespreken met elkaar de mogelijkheden. 

Straks smelt de sneeuw en trekken de sneeuwridders zich terug. Alles krijgt kleur, ontwikkelingen worden zichtbaar. De mensen komen weer naar het park en zullen opkomen voor hun Ridderhof. Zoals altijd zullen ze hun rondje lopen en elkaar vertellen hoe fantastisch mooi het hier is. Ze gaan met elkaar in gesprek en maken plannen. Als echte ridders willen ze hun idealen verwezenlijken.