Nieuw leven

10 juni 2010
De bossen rond Lage Vuursche nodigen me uit om te fietsen. Het frisse groen en de vele bloemen maken de tocht tot een feest. Maar dan ontdek ik op het fietspad een uil, hij leeft niet meer. Wat is hij mooi. Het dons is nog zichtbaar, maar hij heeft ook al grote klauwen en prachtige veren. Ik begraaf hem onder een boom. Het enige dat ik nog kan doen is helpen z’n korte levenscyclus af te ronden met een rustig plekje in de aarde.

Gelukkig is de Vuursche Weg geen doorgangsroute voor auto’s, zodat pa en ma eend relatief veilig met hun kinderen kunnen wandelen. Hoe fantastisch, maar hoe kwetsbaar is nieuw leven. De natuur geeft, de natuur neemt. Hier past slechts verwondering.

Op de Ridderhof ontdek ik de zoveelste breedbladige orchidee. Geweldig, vorig jaar stond er maar eentje! Maar of hij gaat bloeien is nog de vraag, want er is opnieuw aan geknabbeld. Het beginnende plantje lijkt een delicatesse. Ik verdenk onze konijnen.
Er staan stokjes omheen en een bordje “niet aankomen”. De Flora- en faunawet beschermt deze orchidee. Maar als mens zijn we hier machteloos, ook dit is het wonder van de natuur.