Loslaten

20 november 2009
Bijzonder, bomen laten alle bladeren vallen. Je ziet nooit dat ze er stiekum toch vasthouden voor het volgende jaar, voor het geval dat… Ik kijk naar een berg papier in mijn kast. Ik heb wel blaadjes die al jaren oud zijn, je weet maar nooit. En zo stapelt zich van alles op en wordt het vanzelf vol. De natuur heeft dat toch handiger aangepakt.

Voorzichtig begin ik met het loslaten van oude schatten, steeds een klein beetje. Er blijken niet alleen oude documenten te zijn, maar ook oude situaties die zich spontaan opnieuw aandienen. Ook in dat opzicht waait er een frisse wind, soms een heuse storm. Het voelt goed om het oude dat niet meer bruikbaar is los te laten.

De kast begint er wat kaal uit te zien, net als buiten. Een kale boom is trouwens alleen maar op afstand kaal. Als je goed kijkt blijken alle takken al vol met kleine knopjes te zitten. Je kunt ze ontdekken tussen de gouden blaadjes. Ze maken zich klaar om zich te ontvouwen, op het juiste moment.