Leren van de natuur

4 september 2009
Verrassend toch, dat zo’n paddestoel in één nacht kan groeien, gisteren was hij er nog niet. Het wordt nu echt herfst.

Het regent en waait. De hoge zonnebloemen in onze tuin bij het boshuis zijn mooi. We binden ze vast, want ze kunnen in dit weer niet ‘op eigen benen staan’.

Waarom moeten ze ook zo hoog worden? Eigenlijk is 3 meter gewoon veel te veel voor zo’n dunne steel met een zware bloem. Ik vraag me af of ze genetisch gemanipuleerd zijn, omdat wij mensen steeds hogere zonnebloemen willen.

Toen ik ze zaaide hoopte ik ook dat ze de gigantische hoogte zouden waarmaken die op het pakje stond. Dat doen ze nu, maar eigenlijk kunnen ze zichzelf niet dragen. Bij nader inzien lijkt het me toch beter als we de natuur z’n gang laten gaan, dan groeit en bloeit alles in de juiste proporties.

Wat heerlijk, zo’n boshuis met zo’n bostuin. Wat valt hier veel te beleven.

Dan gaat de zon schijnen en ontdek ik dat er zelfs een vlinder op onze bloemen afkomt.