De schemerlamp

28 september 2009
Eigenlijk had ik altijd meer met bloemen dan met paddestoelen. Bloemen ruiken lekker en dat kun je van paddestoelen niet zeggen. Bloemen hebben ook mooie kleuren.

Daarom was de vliegenzwam natuurlijk wel favoriet, ik denk bij iedereen.  Maar wat hadden al die bruine en vaal gekleurde paddestoelen dan te melden? Het kon me niet zo boeien, tot vorige week.

Aan de Vuursche Steeg stonden drie paddestoelen, duidelijk nog in wording.

Tijdens mijn speurtochten naar vliegenzwammen kwam ik de ‘ijslolliepaddestoel’ tegen. Hij leek met z’n schubjes op het drietal dat ik eerder had gezien. Hij viel me vooral op omdat hij in dezelfde laan stond als de vliegenzwammen waar ik op zoek was naar nog meer rode paddestoelen. Hoewel hij niet rood was vond ik hem toch bijzonder. Een beetje spannend.

Benieuwd hoe hij verder zou groeien keek ik de volgende dag weer. Hij had een ware gedaanteverandering ondergaan! Hij zag er nu uit als een schemerlamp, klaar voor in de kamer bij Paulus de Boskabouter.

Het is steeds weer verrassend hoe zoiets in één nacht kan groeien. Het moet gezegd worden, paddestoelen zijn boeiend. Hoe kon ik hieraan ooit getwijfeld hebben?!

Natuurlijk werd ik nu extra nieuwsgierig naar het drietal op de Vuursche Steeg. Daar aangekomen  kon ik nog net het laatste restje meemaken van de drie ‘schemerlampen’ die nu volgroeid waren. Eentje was al kapot en toen ik het kapje er weer bijlegde kreeg ik pikzwarte vingers. Het leek wel inkt, of roet. Ze waren gisteren erg mooi, maar vandaag is het feest bijna voorbij.

Het leven van een paddestoel is kort, maar sinds deze week voor mij bijzonder boeiend.

Om het verhaal compleet te maken zoek ik op wat de echte naam is van deze ‘schemerlamp’. Het is een geschubde inktzwam, een coprinus comatus voor de liefhebber. Hij komt veel voor, meestal in groepjes. En hij schijnt heerlijk te smaken zolang hij ‘vers’ is, dwz zolang hij er nog uit ziet als een ijslollie. Ik besluit om ze te laten staan voor de bosbewoners.

Even verderop aan de kant van de weg komt iets uit de grond dat op knolletjes lijkt. En ja hoor, ik herken een nieuwe serie inktzwammen in wording. De cyclus is rond en begint gewoon weer van voren af aan. Zo gaat dat in de natuur. Heerlijk toch?

Paddestoelen? Er gaat een wereld voor me open!