De andere kant

15 november 2009
Langs ‘de Kuil van Drakestein’ loopt een fietspad. Je weet wel, langs het koffiehuisje van ‘Ome Jan’, die zelfgemaakte soep serveerde en waar het tweede kopje koffie een kwartje kostte. ‘Ome Jan’ is niet meer en zijn koffiehuisje moest sluiten. Maar de route is daar nog even mooi als voorheen.

In het voorjaar verrassen de beukenbomen met betoverend lichtgroene lanen, nu overheerst het goudgeel. Nog even, het is bijna kaal. Ik geniet van de rijkdom om me heen en probeer de mooie taferelen te vereeuwigen, met mij vele anderen.

Er is een man die heel aandachtig iets op de foto probeert te zetten. Een mooie paddestoel? Nee, niets te zien. Even later zie ik nog iemand die blijkbaar iets interessants heeft gevonden. Alweer niets bijzonders. Het gekke is dat ze foto’s maken in een voor mij tegengestelde richting, tegen de zon in. Dat doe je meestal niet.

Dan draai ik me toevallig om en ontdek het lichtspektakel van de zonnestralen door het herfstbos. Het is verrassend, bijna had ik dit schouwspel gemist. Ik neem me voor om regelmatig ook de andere kant op te kijken.