Afscheid

30 juni 2010
Dit is m’n laatste verhaaltje voor de Ridderhofsite.
Toen ik begon wist ik dat het niet voor altijd zou zijn. Misschien voor een jaar, dacht ik, dan is de cyclus rond. Gaandeweg had ik zin om veel langer door te gaan. Er zijn nog zoveel mooie beelden en er is nog zoveel om al waarnemend en schrijvend te ontdekken. En we weten nog niet hoe het afloopt met onze Ridderhof.

Maar het jaar is om, de vakantie begint, een goed moment om mijn waarnemingen af te ronden. Eerlijk gezegd komt het stoppen voor mij toch nog onverwachts, maar desondanks is het goed.
Met mijn vertrek komt er ruimte voor anderen en ook ik krijg ruimte voor nieuwe dingen. Ik weet zeker dat de site verder zal groeien. Ze is stevig geworteld en vruchtbaar, voor iedereen binnen en buiten de Ridderhof. Het is fijn daar een bijdrage aan te hebben geleverd.

Straks zullen de orchideëen weer bloeien, zoals in m’n eerste verhaaltje. De paddestoelen zullen weer “als paddestoelen uit de grond schieten”, de herfstbladeren worden weer van goud en de bomen zullen opnieuw hun kleren uitdoen. Kleine ridders zullen zandkastelen blijven bouwen en in de winter zullen er opnieuw stoere sneeuwridders zijn die de Ridderhof bewaken.

De verhaaltjes van vorig jaar zullen zichzelf herschrijven. Zo groeit alles, hetzelfde en toch ieder moment uniek.

Lezers, bedankt!
Tot ziens op het park.

Rianne Wildmann