|
Van
boerenbedrijf tot huisjespark. De Ridderhof
1948-1975
In 2009
zijn de houten zwartgeteerde
schuren van De Ridderhof de stille en
karaktervolle getuigen van de wijze waarop
een klein boerenbedrijf organisch uitgroeide
tot groen bungalowparkje.
Plattegrond door Peter van Straalen
(klik op plaatje voor groter beeld)
Bij de
voordeur van de beheerderswoning aan de
Koudelaan 27 is een steen gemetseld:
“Tijs.
Jesaja 49: 16 Uw naam is gegrift in de
palmen van mijn hand.”
De
Bijbelpassage getuigt van de christelijke
inslag van het echtpaar Kruiswijk, de
oprichters van het huisjespark De Ridderhof
in Lage Vuursche. Hun
dubbel-gehandicapte zoon heette Tijs.
Omstreeks 1948 liet het gelovige
boerenechtpaar een gezin met een zwaar
astmatisch zoontje hun tenten opslaan in de
achtertuin van hun boerderij. Wanneer het
jongetje in de bosrijke omgeving van Lage
Vuursche verbleef, kon hij vrij ademen en
spelen.
Het
boerenechtpaar Seef en Gien Kruiswijk vond
dat vooral Amsterdamse gezinnen die op
benauwde bovenwoninkjes woonden of nog met
kleine kinderen bij hun ouders inhuisden
zonlicht en boslucht nodig hadden. De
familie Kruiswijk bood hen een plekje op hun
land te huur aan om in ieder geval de zes
weken zomervakantie door te kunnen brengen
in een gezonde omgeving.
Zo
begon het recreatieoord omstreeks 1950 op ‘De
Akker’.
Men
kon de tenten neerzetten gedurende het
seizoen dat startte met Pasen en duurde tot
de herfstvakantie voorbij was.Het was zo’n
succes, dat het echtpaar in 1952 nog een
tiental percelen verhuurde.
Deze
lagen op een rijtje aan het onverharde deel
van de Koudelaan en werden ‘het Laantje’
of ‘ het Straatje’ genoemd.
Op
initiatief van mevrouw Kruiswijk werd in
1953 ‘het weiland’
gevuld met recreatieplaatsen. Dat jaar
ontfermde zij zich namelijk over de ‘vluchtelingen-kampeerders’
die waren verdreven van hun terrein De
Egelshoek in het nabij gelegen Hollandsche
Rading. Aan de buitenrand van de
3,8 ha
grond van de fam. Kruiswijk was een heilzaam
vakantiepark ontstaan.
De
vraag om stukjes land bleef groeien.
Omstreeks 1960 startte dan ook de
ontwikkeling van de andere gronden. Er
kwamen paden en door heesters en struiken
omsloten nieuwe veldjes.
De
eerste was ‘het Blote Landje’, dat die naam
kreeg omdat de mannelijke bewoners daar met
naakte torso rondliepen. Dat was in de ogen
van het christelijke echtpaar ‘not done’.
Zelfs het dragen van een korte broek door
jongens ouder dan negen jaar vond de
verhuurster onfatsoenlijk. Maar ze verbood
het niet. Ze trachtte de mensen door
overreding op andere gedachten te brengen.
In
die jaren begonnen de recreanten zelf
huisjes op te trekken die het hele jaar
bleven staan. De grote hit in 1963 was de ‘Woody
Wonder zelfbouwbungalow’
uit
Klundert. Het aantrekkelijke was – aldus de
verkoopfolder – dat men zo’n huisje met twee
man binnen 14 dagen opgebouwd kon hebben.
Beheerder Kruiswijk werd zo op een idee
gebracht. Hij liet een achttal qua
architectuur dezelfde huisjes optrekken op
de plek waar tot 1965 koeien en kalveren
hadden gelopen. Hij verkocht deze aan ‘kapitaalkrachtigen’
uit o.a. Buitenveldert. Daarom kreeg dit
veldje de naam ‘Goudkust’. In 1967 verkocht
boer Kruiswijk op ‘het Veld’
.de laatste in zijn opdracht nieuwgebouwde
huisjes. Van boer was hij parkbeheerder
geworden.
Met
deze permanente huisjes op een vaste
standplaats kwamen tevens de vaste
aansluitingen. De elektriciteitskabels
gingen onder de grond. Elk perceel rekende
zelf af met het provinciale nutsbedrijf
REMU. Elk huisje kreeg stromend water. De
gebruikte liters omgerekend tot kubieke
meters worden nog steeds jaarlijks
afgerekend met de beheerder. Het
waterleidingnet is vertakt naar individuele
watermeters per perceel. De waterpomp die
was geslagen op het kruispunt van wegen (bij
nr. 56) werd afgedankt. Er werd een algemeen
aardgasnet aangelegd waar bewoners zich naar
believen op konden laten aansluiten.
De
aanleg van riolering bij elk perceel was
misschien wel de belangrijkste vooruitgang.
De
voorschriften van de gemeente Bilthoven
werden nagevolgd; de beerputten konden
worden gedempt.
Rond 1975 had het echtpaar
Kruiswijk hun boerenbedrijf in zo’n 25 jaar
omgevormd tot onderneming in de recreatieve
sector met 118 percelen in een bosrijke
omgeving.
|
